Danıştay 3. Daire E.2021/3807 K.2024/1577

Dava konusu istem: Davacı adına, 2005 yılının muhtelif dönemlerine ait özel tüketim vergisi, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, gecikme faizi ve özel usulsüzlük cezasının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği 2015 yılının Haziran dönemine ait vergi ziyaı cezalı özel tüketim vergisine karşı açılan davanın Mahkemelerinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararı ile süreaşımı nedeniyle reddedildiği ve bu kararın istinaf başvurusunun ... Bölge İdare Mahkemesi...

Vergi Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararı ile reddedilmek suretiyle kesinleştiği, diğer vergi ve cezalarla ilgili olarak davacı adına düzenlenen ihbarnamelerin 14/04/2019 ve 01/05/2019 tarihlerinde elektronik ortamda tebliğ edildiği ve içeriği cezalı vergilerin dava açılmaksızın kesinleştiği anlaşıldığından, söz konusu vergi ve cezalardan oluşan kamu alacağı için davacı adına düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Elektronik tebliğ aktivasyonun yetkili olmayan kişi tarafından yapıldığı, ödeme emri dayanağı ihbarnamelerin tebliğinin usulsüz olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

2575 sayılı Danıştay Kanununa 3619 sayılı Kanunla eklenen Ek 1. madde uyarınca hüküm veren Danıştay Üçüncü ve Yedinci Dairelerince oluşturulan Müşterek Kurulca işin gereği görüşülüp düşünüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.