Danıştay 3. Daire E.2021/4038 K.2023/1260

Dava konusu istem: Davacının, 18/10/2015 tarihinde gerçekleştirilen aramada 131.960 paket kaçak ve bandrolsüz sigara ele geçirilmesi nedeniyle sevk edildiği takdir komisyonu kararı uyarınca adına 2015 yılının Ekim dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması ve sözü edilen takdir komisyonu kararının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, ele geçirilen bandrolsüz kaçak sigaraların yurt içinde ticaretini yaptığı ve bu emtiayı ticari amaçla satarak başkalarına teslim ettiği yolunda veya başka şekilde katma değer vergisine tabi olacak herhangi bir işleme tabi tuttuğu yolunda herhangi bir saptama bulunmadığı gibi 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin 2. fıkrası uyarınca vergi sorumlusu olmasını gerektirecek yasal koşullar da gerçekleşmediğinden yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı, takdir komisyonu kararının ise idari davaya konu olacak kesin ve yürütülmesi zorunlu bir işlem olmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmış, takdir komisyonu kararının iptali istemine ilişkin olarak dava incelenmeksizin reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına, takdir komisyonunca takdir edilen matrah farkı üzerinden 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 9. maddesinin 2. fıkrası gereğince yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ :Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.