Danıştay 3. Daire E.2021/945 K.2022/3546

Dava konusu istem: Davacı adına, defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddedilmesi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna dayanılarak 2008 yılının Ocak ila Haziran, Ağustos ve Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ile 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesinin 1. bendi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava dilekçesinde, defter ve belgelerin incelenmeye hazır olduğu beyan edildiğinden Mahkemelerince verilen ara kararı ile ibrazı için davacıya 15 günlük kesin süre verilmesine rağmen dosyaya sunulmadığından indirim konusu edilen katma değer vergilerinin gerçek bir mal alım satıma dayandığı hususunun ispat edilemediği, dolayısıyla re'sen tarh nedeninin oluştuğu dikkate alındığında, yapılan tarhiyatın … Kuaför Malzemeleri Kozmetik Sanayi ve Ticaret Limited Şirketinden alınan faturalar dışındaki faturalardan kaynaklanan kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Vergi Usul Kanunu ile 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nda belirtilen defter saklama süreleri geçtikten sonra defterlerin talep edilmesi nedeniyle ibrazının sağlanamadığı, incelemeye ilişkin ilk ibraz taleplerinin 2013 yılında olduğu, dava dilekçesinde yer alan inceleme taleplerinin göz ardı edildiği, dolayısıyla ibraz yükümlülüklerinin bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.