Danıştay 3. Daire E.2022/1186 K.2022/4679

Dava konusu istem: Davacının mükellefiyet tesisi talebinin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesine uyarınca tüm vergi borçlarının ödenmesi ve ...-TL teminat verilmesi halinde yerine getirileceğinden bahisle reddine dair ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararıyla, dava konusu yazıda, vergi borçlarının ödenmesi istenilen şirketler hakkında düzenlenen vergi tekniği raporları ile söz konusu şirketlerle davacının 213 sayılı Kanun’un 153/A maddesinin 1 ve 2. fıkraları bağlamında nasıl bir ilişki bulunduğu sorulmasına rağmen, davalı idarece, dosyaya bu yönde herhangi bilgi ve belge sunulmadığından dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle işlem iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

213 sayılı Kanun’un 153/A maddesinde yer alan düzenleme uyarınca davacıya bilgi verildiği ve tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu yazıda belirtilen şirketlerle ilgili olarak açılan davalarda verilen kararların lehine olduğu, müşavirlik hizmeti dışında herhangi bir faaliyetinin bulunmadığı, sahte belge düzenleme iddiasının somut delillerle ispat edilemediği, sübjektif kanaatlere ve kişisel görüşlere dayandığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ....'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.