Danıştay 3. Daire E.2022/1203 K.2023/1868

Dava konusu istem: Davacının bir dönem kanuni temsilcisi olduğu asıl borçlu ...İnşaat Peyzaj Tahmil Tahliye Turizm Gıda Taahhüt Sanayi Ticaret Limited Şirketinden alınamayan muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu hacze ilişkin kamu alacağının, asıl borçlu şirket tarafından 30/11/2020 tarihinde 7256 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun kapsamında yapılandırıldığı ve tecil dosyasının halen aktif olduğu, yapılandırmayla nitelik değiştirerek yeni bir borca dönüşen kamu alacağının asıl borçlu şirketten tahsil edilememesi halinde davacının şahsi mal varlığı ile sorumlu tutulabildiği açık ise de değinilen Yasa kapsamında ödeme planına bağlanarak yeniden vadelendirilen ancak henüz vade tarihleri geçmemiş olan borçların şirketten tahsil olanağının kalmadığı kabul edilemeyeceğinden davacının banka hesaplarına uygulanan hacizde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.