Danıştay 3. Daire E.2022/142 K.2022/2400

Dava konusu istem: Serbest muhasebeci mali müşavir olan davacı adına, muhasebeciliğini yaptığı ...'nin komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme fiiline iştirak ettiğinden bahisle 2014 yılına ait kurumlar vergisi ile 2014 ve 2015 yıllarının tüm dönemlerine ait geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Meslek mensuplarının sorumluluğunun imzaladıkları beyannamede yer alan bilgilerin, defter kayıtlarına ve bu kayıtların dayanağını oluşturan belgelere uygun olması ile sınırlı olduğu, adı geçen mükellefin muhasebe işlemlerini yapan davacının sorumluluğunu ispatlayacak somut bilgi ve belgeler ortaya konulmadığından adına vergi ziyaı cezası kesilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ceza kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının sahte belge düzenleme fiiline iştirak ettiği iddia edilen kişi ile ilgili vergi tekniği raporundaki tespitlerden, değinilen kişinin düzenlediği faturaların sahte olduğu ve davacının vergi ziyaına iştirakinin bulunduğu ortaya konulduğundan kesilen cezada hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra davanın reddine karar verilmesi üzerine bu karara yöneltilen temyiz istemi aynı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, isteme konu kararın tutar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Adli yargıda hakkında kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği, komisyon karşılığı sahte fatura düzenleme fiiline iştirak edilmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.