Danıştay 3. Daire E.2022/1434 K.2022/5562

Dava konusu istem: Davacı adına, 2010 yılının Ocak ve Şubat dönemlerine ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve fer'ilerinden oluşan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan vergi ve cezaların kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunun … Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla kabul edilerek söz konusu vergi ve cezaların kaldırıldığı gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan ve davacı adına 2010 yılı Ocak ve Şubat dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemiyle açılan davayı reddeden ... Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına yöneltilen istinaf başvurusunu kabul ederek cezalı vergiyi kaldıran. Bölge İdare Mahkemesi ...

Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının Danıştay Üçüncü Dairesinin 25/02/2021 tarih ve E:2018/822, K:2021/1051 sayılı kararıyla bozulması üzerine. Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla anılan bozma kararına uyulmak suretiyle istinaf başvurusunun reddedildiği anlaşıldığından söz konusu amme alacağının tahsili amacıyla tanzim edilen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl amme borçlusu şirket tasfiye edildiğinden şirket ya da temsilcisi adına tarhiyat yapılamayacağı, tasfiyesi sonuçlanmış şirketler için kurumlar vergisi dışında bir tarhiyat yapılabilmesi için 5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 17. maddesinin 9. fıkrasındaki düzenlemenin diğer vergi kanunlarında da yer alması ya da değinilen madde hükmünde böyle bir atfın olması gerektiği, olayda asıl borçlu şirket adına kesinleşmiş ve sonuçlanmış bir takibat olmadığından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 10. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı ileri sürülerek düzeltilmesi istenmiştir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.