Danıştay 3. Daire E.2022/2018 K.2022/4139

Dava konusu istem: Davacı adına, yapılan kaydi envanter sonucu ticari mal olarak satın aldığı bir kısım sentetik tinerin satışından elde ettiği gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı ve 2010 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde beyan edilen zarar üzerine önceden ödediği geçici verginin iade alınmasının haksız olduğu yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen salınan 2010 yılına ait kurumlar vergisi, aynı yılın Ekim-Aralık dönemine ait geçici vergi ve Nisan-Haziran dönemine yönelik gelir (stopaj) vergisi ile bu vergiler üzerinden tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına düzenlenen vergi inceleme raporunda bir kısım sentetik tiner satışının kayıt ve beyan dışı bırakıldığının somut olarak ortaya konulduğu sonucuna varıldığından ve matrahın, davacı şirketin dönem başı stok, dönem içi sentetik tiner alışı ve dönem sonu stoklarının birlikte değerlendirilmesi ve ortalama satış fiyatının tespit edilmesi suretiyle saptandığı anlaşıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı,

Mahkemelerince verilen ara kararına rağmen tekerrüre esas alınan cezaya ilişkin belgeler dosyaya ibraz edilmediğinden tekerrür hükümlerinin uygulanmasında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ve gelir (stopaj) vergisi ile geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi ile vergi ziyaı cezasının tekerrüre isabet eden kısmı ise kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.