Danıştay 3. Daire E.2022/2045 K.2023/2469

Dava konusu istem: Davacı adına, ihtirazi kayıtla verilen katma değer vergisi düzeltme beyannameleri üzerine 2018 yılının Şubat ile Mart dönemleri için tahakkuk eden katma değer vergisi, hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:İhtirazi kaydın konusunu oluşturan faturaların düzenleyicisi olan ... hakkındaki saptamalar düzenlediği faturaların sahte olduğunu gösterdiğinden tahakkuk eden vergi ile hesaplanan gecikme faizinde hukuka aykırılık görülmediği, yargılama sürecinde uzlaşma sağlanan vergi ziyaı cezası hakkında karar verilemeyeceği gerekçesiyle katma değer vergisi ve gecikme faizi yönünden dava reddedilmiş, vergi ziyaı cezası bakımından ise karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararını kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı Kanun'un 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi üzerine bu karara yöneltilen temyiz istemi aynı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, isteme konu kararın, dava konusu tutar itibarıyla kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Aynı dönemlere ilişkin vergi inceleme raporuna dayalı olarak da tarhiyat yapıldığından dava konusu verginin mükerrer olduğu, davalı idarenin baskısı altında düzeltme beyannamesi verildiği, alışların gerçek olduğu, uyuşmazlık konusuyla ilgili olarak açılan davalarda yargı yerlerince farklı kararlar verildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davaya konu tutarın temyiz sınırı altında olduğu belirtilerek isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.