Danıştay 3. Daire E.2022/2052 K.2022/5318

Dava konusu istem: Davacı adına, … İnşaat Tekstil Peyzaj ve Otomotiv Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'ne ait faturaların adi ortaklık şeklinde komisyon karşılığında sahte olarak düzenlenmesinden elde edildiği ileri sürülen gelirin kayıt ve beyan dışı bırakıldığı yönünde saptamalar içeren vergi tekniği raporu done alınarak tanzim edilen takdir komisyonu kararına dayanılarak 2017 yılı için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının banka hesabına şirket hesabından para akışı olduğu görülmüşse de şirket yetkilisinin kendisinden alınan vekaletnameyle iradesi dışında şirket kurulduğu yönündeki şikayetiyle savcılığa başvurduğu dilekçesinde davacının adının geçmemesi, alım satım yapılan şirketlerin karşıt incelemelerde davacıdan bahsetmemesi karşısında hakkındaki saptamalar organizasyon dahilinde sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği hususunu açıkça ortaya koyacak mahiyette olmadığından adi ortaklık kapsamında yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tanzim edilen vergi tekniği raporunda organizasyon dahilinde komisyon karşılığı sahte fatura düzenlendiği hususu somut delilleriyle ortaya konulduğundan takdir komisyonu kararına istinaden davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'NUN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X) KARŞI OY

213 sayılı Vergi Usul Kanununun, vergi kanunlarının uygulanması ve ispatı düzenleyen 3. maddesinin (B) bendinde; vergilendirmede, vergiyi doğuran olay ve bu olaya ilişkin muamelelerin gerçek mahiyetinin esas olduğu ve yemin hariç her türlü delille ispatlanabileceği öngörüldükten sonra vergiyi doğuran olayla ilgisi doğal ve açık olmayan tanık anlatımının kanıtlama aracı olarak kullanılamayacağı, ekonomik ticari ve teknik gereklere uygun düşmeyen ve olayın özelliğine göre olağandışı alışılmamış bir durumun, iddia eden tarafından kanıtlanması gerektiği kurala bağlanmıştır.

Takdir komisyonu kararına done alınan vergi tekniği raporundaki tespitler, davacının organize hareket ederek adi ortaklık şeklinde sahte fatura düzenlediğini ortaya koymaya yeterli olduğundan temyiz isteminin kabulüyle Vergi Dava Dairesi kararının bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.