Danıştay 3. Daire E.2022/2090 K.2024/1206

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, şirketin %100 hissesine sahip ortağı ve temsilcisi olan ...'ın bir dönem ortağı ve kanuni temsilcisi olduğu ... Otomotiv ve İletişim Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında yapılan inceleme neticesinde düzenlenen ve komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporuna dayanılarak 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesinin birinci ve ikinci fıkraları kapsamında teminat istenilmesi ve ... Otomotiv ve İletişim Sanayi Ticaret Limited Şirketinin vergi borçlarının ödenmesine dair … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Otomotiv ve İletişim Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkındaki vergi tekniği raporunda, düzenlemiş olduğu faturaların bir kısmının komisyon karşılığı olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla birlikte, şirketin mükellefiyet tesis ettirmekteki amacının münhasıran sahte fatura düzenlemek olduğu hususu ortaya konulamadığından, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 153/A maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında belirtilen şartların gerçekleşmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Uyuşmazlık konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.