Danıştay 3. Daire E.2022/2629 K.2024/5411

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından ... Anonim Şirketi ile ...Yatırımları Anonim Şirketi'ne kullandırılan ve örtülü sermaye mahiyetinde olduğu değerlendirilen krediler nedeniyle elde edilen faiz üzerinden tahakkuk ettirilip ödenen 2019 yılının Ocak ila Aralık, 2020 yılının Ocak ila Haziran dönemlerine ilişkin 2.127.426,00-TL katma değer vergisinin fazla ve yersiz ödendiği iddia edilerek iadesi talebiyle yapılan düzeltme ve şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işlemin iptaline ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının ilişkili şirketlerine kullandırdığı örtülü sermaye niteliğindeki borç para için hesaplanan faiz gelirinin 3065 Katma Değer Vergisi Kanunu kapsamında kar payı olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğinin, 5520 Kurumlar Vergisi Kanunu'nun 12. maddesinin 7. fıkrası ile 3065 sayılı Kanun'un 1. ve 24. maddelerinde yer alan hükümlerin değerlendirilmesine ve yorumlanmasına bağlı olduğu, ortada herhangi hukuki tartışmaya meydan bırakmayacak açık bir vergi hatası bulunmadığı, davacı iddiasının ancak vergilendirme işlemine karşı süresinde açılacak davada incelenebileceği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Borç alan şirketler tarafından kanunen kabul edilmeyen gider olarak dikkate alınan söz konusu faiz tutarlarının katma değer vergisine tabi olmadığı, ortada açık bir vergi hatası bulunduğundan haksız ve hukuka aykırı olarak tahsil edilen verginin iadesi talebiyle düzeltme-şikayet yoluna başvurulmasının hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.