Danıştay 3. Daire E.2022/2764 K.2023/2414

Dava konusu istem: Davacı şirketin Temmuz-Eylül 2011 dönemi için ihtirazi kayıtla verdiği geçici vergi düzeltme beyannamesi üzerine eksik vergi ziyaı cezası kesildiğinin saptandığından bahisle adına kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin Temmuz-Eylül 2011 dönemine ait geçici vergiye ilişkin düzeltme beyannamesi vermesine dayanak olan 2011 yılına devreden 2008 yılı zararının 1.667.787,10-TL olduğu ve 2011 yılına ilişkin kurumlar vergisi beyannamesinde gerekli düzeltmeleri yapması gerektiğine yönelik … tarih ve … sayılı işleme karşı açılan davada, Mahkemelerinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla, işlemin davacı şirket hakkında ikmalen takdir edilen 9.666,00-TL matrah farkına isabet eden kısmı yönünden davanın reddedildiği, diğer kısmının ise iptal edildiği,

Danıştay Üçüncü Dairesinin 25/06/2018 tarih ve E:2016/4623, K:2018/3519 sayılı kararıyla, dava konusu işlemin kesin ve yürütülmesi zorunlu bir işlem niteliğinde olmadığı gerekçesiyle işlemin iptaline ilişkin hüküm fıkrasının bozulması üzerine Mahkemelerinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla ısrar edildiği ve bu kararın temyiz edilmemesi üzerine kesinleştiği, buna göre davacının 2010 yılı kurumlar vergisi beyan tablosu yeniden oluşturulduğunda 2010 yılından gelecek yıllara devreden zararının 10.642.684,58-TL olduğunun tespit edildiği,

dava konusu vergi ziyaı cezasının sebep unsuru ve matrah bakımından bağlı olduğu 2011 yılının Temmuz-Eylül dönemine ilişkin geçici vergi düzeltme beyannamesi üzerine tahakkuk eden geçici vergi ve %50 oranında kesilen vergi ziyaı cezasına karşı Mahkemelerinin … tarih E:… , K:… sayılı kararıyla, Mahkemelerinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararı uyarınca dava konusu döneme ilişkin geçmiş yıldan devir olarak gelen zararın beyan edilen kardan yüksek olduğu,

dolayısıyla dava konusu dönemde tahakkuk edecek bir geçici verginin olmadığı gerekçesiyle ısrar kararı verilerek tahakkuk eden vergi ve vergi ziyaı cezasının kaldırıldığı gerekçesiyle dava konusu ceza kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mükelleflerin kendi iradeleriyle verdikleri beyannameye ihtirazi kayıt koyarak dava açmalarının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 378. maddesine aykırılık teşkil ettiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İhtirazi kayıtla verilen beyanname üzerine tahakkuk eden 2011 dönemine ait geçici vergi, gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezasına karşı dava açıldığı, daha sonra davalı idarece dava konusu döneme ilişkin olarak kesilen ilave vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.