Danıştay 3. Daire E.2022/28 K.2022/5441

Dava konusu istem: Davacı adına, 2017, 2018 ve 2019 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin, 2017 yılının Mayıs ila Kasım dönemlerine ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinden oluşan kısımlarının iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Ödeme emrinin, dava konusu edilen kısmının dayanağını oluşturan cezalı verginin usulüne uygun tebliğ edilmesine karşın dava açılmadığı ve ödemede bulunulmadığının anlaşıldığı olayda, davacının iddia ettiği hususlar ödeme emrine itiraz sebepleri arasında yer almadığından kesinleşen kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Gerekçesinin eksik olduğu, defter ve belgelerin ibraz edilmesi nedeniyle açılan ceza davasında beraat kararı verildiği, vergi inceleme elemanınca hakkında tanzim edilen tutanak ve raporda işlemin dayanağının gösterilmediği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacının yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmemesi nedeniyle katma değer vergisi indirimleri reddedilerek ödeme emri içeriği cezalı tarhiyatların yapıldığı, bu vergi ve cezalara karşı dava açılmaması üzerine kamu alacağının kesinleşerek ödenecek aşamaya geldiği, davacı tarafından süresinde ödeme yapılmaması üzerine düzenlenen ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.