Danıştay 9. Daire E.2022/29 K.2022/6781

1- (DAVACI) … Demir Çelik İnş. Nak. ve Tic. Ltd. Şti. VEKİLİ: Av. …

2- (DAVALI) … Vergi Dairesi Başkanlığı VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının taraflarca temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, sahte fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak re'sen tarh edilen 2018 yılı kurumlar vergisi ve 2018 yılının tüm dönemlerine ilişkin geçici vergi ile bu vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı hakkında düzenlenen … tarih ve … sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitlerin değerlendirilmesinden, davacının 2018 yılında düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmayan sahte faturalar olduğunun anlaşıldığı, elde edilen komisyon geliri esas alınmak suretiyle gerçekleştirilen vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık bulunmadığı.

2018 yılının tüm dönemleri için tarh edilen geçici vergi ile geçici vergiler üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası yönünden; geçici vergiler üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının matrahı yönünden bağlı olduğu kurumlar vergisi tarhiyatında hukuka aykırılık görülmediğinden, geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezasında da hukuka aykırılık bulunmadığı,

geçici verginin peşin alınan bir vergi olması ve mahsup niteliğinin bulunması nedeni ile Danıştay'ın yerleşik içtihadı gereği tek kat vergi ziyaı cezası kesilmesi gerektiğinden ve dava konusu ihbarnamelerde yer alan kurum geçici vergi asıllarının ise Gelir Vergisi Kanunu'nun 120. maddesi uyarınca mahsup süresinin geçmesi nedeniyle tarh edilmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen reddine, kısmen kabulüne, geçici vergi ve geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısımının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve taraflarca ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanun'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

DAVACININ İDDİALARI

Cezalı tarhiyatlara dayanak olan vergi tekniği raporunun eksik incelemeye ve varsayıma dayalı olarak hazırlandığı, sahte belge düzenledikleri hususunun idarece somut bir şekilde ortaya konulmadan ve ispat edilmeden taraflarına cezalı tarhiyatların tebliğ olunduğu, oysaki haklarında yapılan tüm yoklamalarda faal olduklarının, işçi çalıştırdıklarının ve depo kiraladıklarının tespit edildiği iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

DAVALININ İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi inceleme raporunda 2018 yılının tüm dönemleri için geçici verginin re'sen tarh edilmesi gerektiğinin belirtildiği, 213 sayılı Kanunun 344. maddesinde, 359. maddedeki fiillere yol açılması halinde vergi ziyaı cezasınını üç kat kesilmesi gerektiği düzenlemesine yer verildiğinden, tarh edilen geçici vergi ile geçici vergiler üzerinden üç kat kesilen vergi ziyaı cezalarında hukuka aykırılık bulunmadığı iddialarıyla kararın aleyhe olan kısmının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.