Danıştay 3. Daire E.2022/2980 K.2022/5814

Dava konusu istem: Davacı şirketin, 2017 ve 2018 yıllarına ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının güvence altına alınması amacıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 13. maddesinin 1. bendi uyarınca mal varlığına uygulanan ihtiyati haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirket hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanununa muhalefet kapsamında vergi incelemesine başlanıldığı ve yürütülen vergi incelemesi kapsamında şirketin akaryakıt teslim bilgilerini manipüle ettiğinin değerlendirildiği, bu haliyle, 2018 yılına yönelik olarak ihtiyati haciz tatbik edilme koşullarının oluştuğunun görüldüğü,

7143 sayılı Vergi ve Diğer Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun’un 5. maddesinin 3. bendine göre, mükelleflerin, belirtilen şartlar dâhilinde katma değer vergisini artırarak ödemeleri halinde, kendileri nezdinde söz konusu vergilendirme dönemleri ile ilgili olarak katma değer vergisi incelemesi ve tarhiyatı yapılamayacağı, aynı maddenin 7. ve 9. bentlerinde ise, ancak Kanun’un yayımı tarihinden önce başlanıldığı halde tamamlanmamış vergi incelemelerine ve takdir işlemlerine belirli koşullar dâhilinde devam edileceğinin hüküm altına alındığı,

davacı şirket tarafından 2017 yılı katma değer vergisi yönünden 7143 sayılı Kanun kapsamında 27/08/2018 tarihinde matrah artırımında bulunulduğu, bu kapsamda ödeme planına bağlanan vergi borcunun vade tarihlerinde düzenli olarak ödendiği, uyuşmazlığa konu işleme dayanak vergi incelemesine ise 7143 sayılı Kanunun yayım tarihinden ve matrah artırımı ile belirlenen vergi borcunun dahi ödenmesinden çok sonra 06/05/2021 tarihinde başlandığı anlaşıldığından,

davacı hakkında katma değer vergisi incelemesi ve tarhiyatı yapılamayacağı göz önünde bulundurulduğunda yürütülen vergi incelemesi dâhilinde inceleme elemanı tarafından yapılan ilk hesaplamalara göre 2017 yılına ilişkin olarak belirlenen katma değer vergisi ve üç kat vergi ziyaı cezası ile bu miktarlar üzerinden hesaplanan gecikme faizine ilişkin olarak ihtiyati haciz uygulanmasında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ihtiyati haczin 2018 yılına ilişkin kısmı yönünden dava reddedilmiş, 2017 yılına ilişkin kısmı ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin herhangi bir gayrimenkulünün bulunmadığı, banka hesaplarında bulunan 11.416,32-TL’nin ihtiyati haciz uygulanan miktarı karşılamadığı anlaşıldığından, amme alacağının salahiyeti bakımından 6183 sayılı Kanun hükümleri gereğince uygulanan ihtiyati hacizde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.