Danıştay 3. Daire E.2022/3482 K.2022/4251

Dava konusu istem: Davacı tarafından, sahte fatura kullandığı yolunda düzenlenen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2018 yılının muhtelif dönemleri için adına tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının ve özel usulsüzlük cezasının terkini talebiyle yapılan düzeltme-şikayet başvurusunun zımnen reddi işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

Vergi Mahkemesinin … tarih ve E:…, K… sayılı kararıyla; davacı tarafından eksik incelemeye dayanan rapora dayanılarak faaliyet yapıldığı iddiasının herhangi bir kuşku ya da tartışmaya meydan bırakmayacak şekilde nitelendirilebilecek açık vergi hatası olmayıp hukuki bir sorun niteliğinde olduğu uyuşmazlığın çözümünün maddi olayların ve mevzuatın değerlendirilmesini ve yorumunu gerektirmesi nedeniyle, ancak tarhiyata ve ceza kesme işlemlerine karşı süresi içinde açılan davada incelenebilecek davacı iddialarının,

Vergi Usul Kanunu'nun 122 ve 124. maddelerinde vergi hataları için öngörülen idari başvuru yolu izlenerek tesis ettirilen işleme karşı açılan davada incelenmesine olanak bulunmadığından, davacının, adına vergi inceleme raporuna istinaden düzenlenen ihbarnameler içeriği vergi ve cezaların kaldırılması istemiyle yaptığı düzeltme-şikayet başvurusunun zımnen reddine dair işleminde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Haksız ve yersiz olarak vergi istenmesi suretiyle ortada düzeltilmesi gereken bir vergi hatası bulunduğu iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.