Danıştay 3. Daire E.2022/3602 K.2023/337

Dava konusu istem: Davacının 2018 yılının Ekim ve Kasım dönemlerinde gerçekleştirdiği ihraç kayıtlı mal teslimlerine ait katma değer vergisinin mahsuben iadesi ve tecil-terkin talebinin, söz konusu teslimin yapıldığı dönemde sanayi sicil belgesi bulunmadığından bahisle reddi yönünde tesis edilen … tarih ve … sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, ihraç kayıtlı teslimleri gerçekleştirdiği, hakkında Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği tarafından 13/12/2017 tarihinde düzenlenmiş ve 20/12/2019 tarihine kadar geçerli olan kapasite raporunun mevcut olduğu, söz konusu kapasite raporunda davacının sermayesi, faaliyet konusu, maddi ve gayri maddi hakları, üretim araçları, yıllık üretim ve tüketim kapasitesi gibi bilgilerin ayrıntılı olarak yer aldığı, davalı idarenin, davacının imalatçı olmadığı yönünde bir iddiası ya da tespitinin de bulunmaması karşısında, davacı şirketin "imalatçı" vasfını taşıdığı kuşkusuz olduğundan dava konusu işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle işlem iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının sanayi sicil belgesi bulunmadığından mahsup talebinin reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.