Danıştay 3. Daire E.2022/3727 K.2024/5915

Dava konusu istem: İkâmet amaçlı binaların inşaatı işiyle iştigâl eden davacı adına, 3. kişilere yaptığı satışlarda taşınmazın gerçek değerinin altında fatura düzenleyerek ve arsa sahiplerine yapılan teslimlerin maliyet unsuru olduğu göz önünde bulundurularak bir kısım hasılatını kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda saptamalar içeren vergi tekniği raporu uyarınca düzenlenen vergi inceleme raporlarına dayanılarak 2016 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisi ve aynı yılın Ekim ila Aralık dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici vergi ile 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 353. maddesinin 1. bendi gereğince kesilen özel usulsüzlük cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu tarhiyata esas alınan satış işlemlerinin alıcıları tarafından inceleme aşamasında verilen ifadelerde, dairelerin kullanılan kredi tutarı kadar bedelle satın alındığının beyan edildiği, bankalardan alınan bilgilerde de kullanılan kredi tutarlarının beyan edilen tutarlar ile uyumlu olduğunun anlaşıldığı;

olayda, alıcı beyanlarının aksi yönünde herhangi bir tespit yapılmadan, salt ekspertiz raporları ve Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu'nun 16/12/2010 tarih ve 3980 sayılı Kararı kapsamında çekilen kredi tutarının konutun değerinin %75'ine isabet ettiği ve kalan %25'lik kısmın ise alıcılar tarafından bankaya nakit olarak ödendiği kabulünden hareketle ve bu haliyle eksik inceleme ve varsayıma dayalı olarak yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı, özel usulsüzlük cezasının ise hukuka uygun düşmediği gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

3065 sayılı Kanun'un 1. maddesi kapsamına giren ve net alanı 150 metre kareyi aşan konutların tesliminde genel oranın uygulanacağı, davacı hakkında tanzim edilen raporlarda, ilgili dönemde inşaatı tamamlanan ve satışı gerçekleşen konutlardan elde edilen hasılat için eksik fatura düzenlendiğinin somut tespitlerle ortaya konulduğu, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.