Danıştay 3. Daire E.2022/3953 K.2023/66

Dava konusu istem: Davacı adına, ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannameleri üzerine 2014 yılının Ocak ila Aralık dönemleri için tahakkuk eden katma değer vergisi, hesaplanan gecikme faizi ve fer'isi ile aynı yılın Ocak, Temmuz, Ekim ve Aralık dönemleri için kesilen vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında herhangi bir inceleme yapılmadan ve kullandığı faturaların gerçek olup olmadığı, kendisi ve fatura düzenleyicileri hakkında her yönüyle incelenerek ortaya konulmadan davalı idarenin baskısı altında verildiği anlaşılan düzeltme beyannameleri üzerine tahakkuk ettirilen katma değer vergisi, hesaplanan gecikme faizi ile kesilen vergi ziyaı cezasında hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle vergi, gecikme faizi ve ceza kaldırılmıştır.

Bölge Mahkemesi kararının özeti: Katma değer vergisi, gecikme faizi ve vergi ziyaı cezası düzeltme fişleri ile terkin edildiğinden davanın bu kısmının konusuz kaldığı, fer'i vergi borcunun ise hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle katma değer vergisi ve gecikme faizi ile vergi ziyaı cezası yönünden karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, fer'i ise kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

04/11/2017 tarihinde ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannamelerine istinaden tahakkuk eden vergi ve kesilen cezalara karşı dava açıldığı dolayısıyla davacı adına ilgili mükelleflerden alışlarına ilişkin olarak önerilmiş herhangi bir vergi bulunmadığı, davacı hakkında 2013 yılı hesap ve işlemlerinin vergi inceleme elemanı tarafından incelenmesi sonucu vergi inceleme raporunun tanzim edildiğinden yapılan işlemlerin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.