Danıştay 3. Daire E.2022/401 K.2022/3858

Dava konusu istem: Davacı adına, 2009 ilâ 2013 yıllarının muhtelif dönemleri için gelir vergisi, katma değer vergisi, muhtasar vergi ile geçici vergi beyannamalerinin elektronik ortamda süresinde vermemesi nedeniyle 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 355. maddesi uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezalarının kaldırılması ve söz konusu dönemler için vergi borcunun bulunmadığının tespiti istemine ilişkindir. İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma hükmüne uyulmak suretiyle özel usulsüzlük cezasının, 01/08/2009 tarihinden sonra elektronik ortamda verilmeyen beyannameler nedeniyle kesilen kısmı yönünden dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Usul ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ..'ÜN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, bozmaya uyma üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecek olup, temyiz istemine konu yapılan kararın, Danıştay Üçüncü Dairesinin 16/09/2019 tarih ve E:2016/3136, K:2019/4881 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.