Danıştay 3. Daire E.2022/4150 K.2023/1884

Dava konusu istem: Davacı adına, 2016 ve 2017 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … , … ile … tarih ve … , … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından, dava konusu ödeme emirlerinin 26/05/2022 tarihinde öğrenildiğinin iddia edilmesi nedeniyle Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine davalı idarece dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden davacıya elektronik ortamda gönderilen … ve … takip numaralı ödeme emirlerinin 20/04/2022 tarihinde, … ve … takip numaralı ödeme emirlerinin ise 23/03/2022 tarihinde tebliğ edilmiş sayıldığı görüldüğünden bu ödeme emirlerine karşı 15 günlük yasal dava açma süresi geçirildikten sonra 03/06/2022 tarihinde açılan davanın esasının incelenemeyeceği,

456 sıra nolu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliğin "Elektronik Tebligat Sisteminden Çıkış" başlıklı 7. bölümünde, zorunlu veya ihtiyari olarak elektronik tebligat sistemine dahil olanların aşağıdaki durumlar dışında sistemden çıkmalarının mümkün olmadığı,

tüzel kişilerde ticaret sicil kaydının silindiği (nevi değişikliği ve birleşme halleri dahil) tarih itibarıyla elektronik tebligat adresinin kapatılacağı, gerçek kişilerde ise ilgilinin ölümü veya gaipliğine karar verildiğinin idare tarafından tespit edildiği durumlarda ölüm/karar tarihi itibarıyla ilgilinin elektronik tebligat adresinin re’sen kapatılacağı düzenlenmiş olup vergi dairesince vergi mükellefiyetinin terkin edilmesinin e-tebligat sisteminden tebligat yapılmasına engel teşkil etmeyeceği,

sistemin kullanımı sorumluluğu bizatihi kendisinde olan davacının aktif olarak kullanmaya devam ettiği e-tebligat sistemini kontrol yükümlülüğü bulunduğu, davacı tarafından e-tebligat sistemine giriş yapılamadığı yönünde somut bir belge sunulmadığı,

dava konusu … takip numaralı ödeme emrinin 02/06/2022 tarihinde, diğer ödeme emirlerinin ise 26/05/2022 tarihinde davacı tarafından e-tebligat sisteminden görülmesi üzerine dava açılmasının da davacının e-tebligat sistemini kullandığını gösterdiğinden davacı tarafından mükellefiyetinin terkin edildiğinden bahisle tarafına elektronik tebligat yapılmasının hukuka uygun olmadığı yönündeki iddiasına itibar edilemeyeceği gerekçesiyle dava süre aşımı yönünden reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mükellefiyetinin 18/04/2017 tarihinde vergi dairesince re'sen terk ettirildiği, tarafına yapılan tebligat usulsüz olduğundan öğrenme tarihi olarak bildirilen tarihin tebliğ tarihi olarak esas alınması gerektiği, zira 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 101. maddesinin 3. fıkrası gereğince işin bırakılmış addolunması halinde mernis adresine tebligat yapılması gerektiğinin düzenlendiği, dava konusu ödeme emirlerinden e-devlet üzerinden 26/05/2022 tarihinde haberdar olunduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.