Danıştay 3. Daire E.2022/433 K.2022/2278

Dava konusu istem: Davacı adına, ilişkili olduğu yurt dışı firmaya emsallere uygunluk ilkesine aykırı olarak düşük bedelle hizmet sağlamak suretiyle transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunduğu yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunu done alan takdir komisyonu kararına dayanılarak Aralık 2009 dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, Türkiye'de faaliyet gösteren 8 firmadan sadece 2 firmanın emsal teşkil ettiği, emsal karşılaştırılması yapılırken tam ikame ürünlerinin alınıp alınmadığı, emsal alınan firmaların organizasyon ve sermaye yapılarının benzer olup olmadığı, sunulan hizmet yahut üründe paralellik bulunup bulunmadığı, karşılaştırılan emsal firmaların satışları ile dava konusu firmanın satışlarına ilişkin dönem ve piyasa konumları ile koşullarının dikkate alındığına dair herhangi bir saptamaya yer verilmediği görüldüğünden davacının transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunduğundan bahsedilemeyeceği gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Matrahın hesaplanmasına ilişkin olarak sadece davacının defter ve belgelerinin esas alındığı, haricen bir hasılat veya maliyet unsurunun dikkate alınmadığı dolayısıyla tarhiyata esas alınan matrahın tespitinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Takdir komisyonu tarafından herhangi bir araştırma yapılmadığı, iddia edilen delillerin somut olarak ortaya konulamadığı, emsal belirlemesinde karşılaştırılabilirlik analizi ve kıstaslarına riayet edilmediği, gizli emsal uygulamasının savunma haklarını kısıtladığı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.