Danıştay 3. Daire E.2022/434 K.2024/4671

Dava konusu istem: Davacı adına, İstanbul ... Belediyesi'nden 2013 yılında ihale yoluyla satın alınıp 2018 yılında tapuda tescil edilen taşınmaz için yüklenilen ancak indirim konusu edilemeyen katma değer vergisinin, 2018 yılında iadesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davalı idare tarafından, vergiyi doğuran olayın 2013 yılında gerçekleştiği dolayısıyla yüklenilen katma değer vergisinin 2018 yılında iadesinin mümkün bulunmadığından bahisle davacının iade talebi reddedilmiş ise de vergiyi doğuran olayın 10/01/2018 tarihinde tapuya tescil işlemiyle gerçekleştiği sonucuna ulaşıldığından iade talebinin reddine dair işlemde hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlem iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdari davaya konu olabilecek kesin ve yürütülmesi gereken bir işlem olmadığı, davanın süresinde açılmadığı, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Satın alınan taşınmaz 10/01/2018 tarihinde tapuda tescil edildiğinden 2018 yılında yapılan iade talebinin reddine dair dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.