Danıştay 3. Daire E.2022/500 K.2024/5035

Dava konusu istem: Davacı adına, 2015 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde, vergi matrahına ilişkin bilgileri göstermemiş olması nedeniyle sevk edildiği takdir komisyonu kararına dayanılarak re'sen salınan kurumlar vergisi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden, davacıya gönderilen ... tarih ve E... sayılı defter ve belge isteme yazısının usulüne uygun olarak istenilmediğinin, daha önce davacı tarafından defter belge ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosu uyarınca 2015 yılının Haziran, Ekim, Kasım ve Aralık dönemleri için re’sen salınan katma değer vergisine açılan davada verilen ...

Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K... sayılı kararıyla hüküm altına alındığı anlaşıldığından Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesinin ikinci fıkrasının 2. bendi uyarınca re’sen takdir için, aynı maddenin üçüncü fıkrası uyarınca davacıya 15 günden az olmamak üzere bir süre verilip vergi matrahına ilişkin bilgileri vermeye ve kanuni defterlerini ibraz etmeye davet edilmesi gerekirken bu yönden usulüne uygun bir tebligat yapılmadan takdir edilen matrahta ve bu matrah esas alınarak yapılan cezalı tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle vergi ve ceza kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının, mükellefiyetinin bağlı bulunduğu Vergi Dairesince 31/12/2015 tarihinde re'sen terkin edildiği, davacı tarafından en son 2015 yılı Ekim-Aralık dönemine ait geçici vergi beyannamesinin verildiği, aynı yıla ait kurumlar vergisi beyannamesinin ise verilmediği, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 30. maddesi gereği re'sen tarhiyat yapıldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Takdir komisyonunca takdir edilen matrahın tutarına nereden ulaşıldığına dair somut tespit bulunmadığı, tahmini hesaplamayla matrah takdir edilmesinin hukuka aykırı olduğu, 213 sayılı Kanun'un 30. maddesine göre re'sen tarhiyat yapılabilmesi için gerekli koşulların gerçekleşmediği, defter ve belge isteme yazısının tebliğinin usulsüz olduğu ileri sürülerek istemin reddi gerektiği savulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.