Danıştay 3. Daire E.2022/642 K.2022/4042

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, bir kısım mal ve hizmet alımlarını sahte faturalarla belgelendirdiği yolundaki tespitleri içeren vergi inceleme raporunun done alındığı takdir komisyonu kararlarına istinaden 2006 yılının Kasım ve Aralık dönemleri için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mahkemelerince verilen ara kararı üzerine davalı idarece dosyaya gönderilen bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davalı idarece, dava konusu cezalı vergiye ilişkin ihbarnamelerden önce aynı nedenle salınan 20/06/2012 tarih ve 13 sayılı ihbarname içeriği tarhiyatın, …Vergi Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla kaldırıldığı ve söz konusu kararın kesinleştiği ve mükerrer olarak ihbarname düzenlendiği belirtildiğinden yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle cezalı vergi kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına salınan cezalı verginin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idarece kabul edildiği üzere dava konusu tarhiyata ilişkin ihbarnamelerin mükerrer düzenlendiği ve aynı dava konusuna ilişkin olarak daha önce yapılan tarhiyatın yargı kararıyla kaldırılarak bu haliyle kesinleştiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.