Danıştay 3. Daire E.2022/687 K.2023/551

Dava konusu istem: Davacı adına, asıl borçlu ... ve İnşaat Sanayi Limited Şirketi'nden alınamayan 2004 ila 2010 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci ...'in mirasçısı sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ...takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 7. maddesinde, borçlunun ölümü halinde, mirası reddetmemiş mirasçılar hakkında da bu kanun hükümlerinin tatbik edileceği, borçlunun ölümünden evvel başlamış olan muamelelere devam olunacağının hükme bağlandığı, söz konusu maddenin uygulanabilmesi için mirasın reddedilmemiş olması gerektiği, asıl borçlu şirketin kanuni temsilcisi ve davacının murisi olan şahsın 01/03/2020 tarihinde vefat ettiğinin anlaşıldığı olayda, davacı tarafından mirasın reddi talebinin ...

Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla kabul edilerek mirasın kayıtsız şartsız reddedildiğinin tespit ve tesciline karar verildiğinden davacının mirasçı sıfatıyla takibinin mümkün olmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına düzenlenen ödeme emirlerinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.