Danıştay 3. Daire E.2022/866 K.2022/5353

Dava konusu istem: Davacı adına, bir kısım alımlarını sahte faturalarla belgelendirdiğinden bahisle takdir komisyonu kararına dayanılarak 2009 yılının Ocak, Mart ila Ağustos ve Aralık dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... Film Prodüksiyon Reklam Tanıtım Ticaret Limited Şirketi, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... Reklamcılık Matbaa Kırtasiye ve Ticaret Limited Şirketi, ..., ... , ... , ... Ortaklığı, ..., ..., ..., ... ile ... hakkındaki tespitlerin düzenledikleri faturaların gerçek bir emtia teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığını gösterdiği, ... ve ... hakkındaki saptamaların ise tanzim ettikleri faturaların gerçeği yansıtmadığını kanıtlamaya yeterli olmadığı gerekçesiyle tarhiyat azaltılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 03/11/2021 tarih ve E:2021/850, K:2021/1379 sayılı kararıyla Dairemize gönderilen dosya ile ilgili Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Temyiz istemine konu edilen Vergi Mahkemesi kararının; tarhiyatın, ... 'dan alınan faturalardan kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrası aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun bulunmuştur.

Davacının faturalarını kayıtlarına aldığı ... adına, komisyon karşılığı sahte fatura ticaretinden elde ettiği hasılatını kayıt ve beyan dışı bırakması nedeniyle 2009 yılının Ocak ilâ Eylül dönemleri için yapılan katma değer vergisi tarhiyatını kaldıran ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yapılan temyiz başvurusu, Danıştay Dokuzuncu Dairesinin 17/11/2014 tarih ve E:2011/8517, K:2014/8050 sayılı kararıyla, karar düzeltme istemi ise aynı Dairenin 09/11/2015 tarih ve E:2015/3585, K:2015/13065 sayılı kararıyla reddedildiğinden Vergi Mahkemesince tarhiyatın, ...'dan alınan faturalardan kaynaklanan kısmının yazılı gerekçeyle kaldırılması yolundaki hüküm fıkrasında sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 229. maddesinde yer alan hüküm uyarınca fatura; satılan emtia veya yapılan iş karşılığında düzenlenen yasal belge olduğuna göre gerçekten bir emtia teslimi yapılmadığı halde düzenlenmesi ve böyle bir faturanın kayıtlara alınması Vergi Usul Kanunu ve Türk Ticaret Kanununa aykırıdır. Kaldı ki gerçek bir emtia teslimine dayanmayan faturalarda gösterilen katma değer vergisinin indirim konusu yapılamayacağı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 29. ve 34. maddelerinde öngörülmüş bulunmaktadır.

Öte yandan, 213 sayılı Yasa'nın 359. maddesinde sahte belgenin, ortada gerçek bir muamele veya durum olmadığı halde bunlar varmış gibi gösterilerek düzenlenmiş belge olarak açıklanmış olup, düzenleniş amacı itibarıyla bu nitelikte olan belgelere artık hukuken itibar edilemeyeceği ve içeriklerinin doğru olarak kabul edilemeyeceği açıktır.

Davacıya uyuşmazlık konusu faturaları düzenleyen ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporunda, 01/10/2009 tarihinde reklam, araç, eşantiyon faaliyetinde bulunmak üzere tesis ettirilen mükellefiyet kaydının 31/12/2011 tarihinde sonlandırıldığı, 07/10/2009 tarihinde yapılan yoklamada büro malzemelerinin bulunduğu, çalışan işçisinin olmadığının tespit edildiği, söz konusu raporun düzenlendiği tarih itibariyle vadesi geçmiş ve ödenmesi gereken toplam borcunun 15.910,52 TL olduğu, ödenen tutarın ise 1.031,77 TL olduğu, 2009 yılına ait katma değer vergisi matrahının 213.335,00 TL, 2010 yılında ise 630.395,70 TL olduğu,

mükelleften mal alımında bulunduğunu beyan eden mükelleflerin 2009 yılında 234.757,00 TL, 2010 yılında ise 774.265.00TL alış beyanında bulunduğu, kaldı ki bu tutarlara mükellefçe düzenlendiği saptanan ancak beyan edilmeyen 167 adet faturada yer alan tutarların dahil edilmediği belirtilerek sözü edilen durumun düzenlenen faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığına karine teşkil ettiği tespitlerine yer verilmiştir.

Yukarıda yer alan tespitlerden, değinilen mükellefin düzenlediği faturaların gerçek bir mal teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığı sonuç ve kanaatine varıldığından, yazılı gerekçeyle davacı adına yapılan tarhiyatın, bu mükelleften alınan faturalardan kaynaklanan kısmına ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına bu yönden katılmıyoruz.