Danıştay 3. Daire E.2022/970 K.2022/1420

Dava konusu istem: Davacı şirketin ihtirazi kayıtla verdiği düzeltme beyannameleri üzerine adına Şubat ve Mart 2018 dönemleri için tahakkuk ettirilen katma değer vergisi ve hesaplanan gecikme faizinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından ihtirazi kayıtla verilen düzeltme beyannamelerine konu faturaları düzenleyen … ve … hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporlarındaki tespitlerden, düzenledikleri faturaların sahte olduğu sonucuna varıldığından tahakkuk ettirilen vergi ve hesaplanan gecikme faizinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararını kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı Kanun'un 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi üzerine bu karara yöneltilen temyiz istemi aynı Kanun'un 48. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, isteme konu kararın kesin olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idarece vergi incelemesi yapılmadığı, idarece gönderilen yazılar nedeniyle ihtirazi kayıtla beyanla düzeltme beyannamesi vermek zorunda kalındığı, serbest irade ile verilen beyannamenin söz konusu olmadığı, Vergi Mahkemesi kararında faturaları indirime konu edilen firmalar hakkındaki vergi tekniği raporları değerlendirilerek hüküm kurulsa dahi, anılan raporlar taraflarına tebliğ edilmediği gibi raporlardaki tespitler aynen kabul edilerek akibetlerinin dahi araştırılmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu tahakkukun miktarının yasal temyiz sınırını geçmediği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.