Danıştay 3. Daire E.2023/10245 K.2024/2165

Dava konusu istem: Davacı adına, 2007 yılı vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi, özel usulsüzlük cezası ile aynı yılın Şubat ila Aralık dönemleri vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve gecikme faizinin tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emrine dayanak ihbarnamelerin tebliğine ilişkin olarak 18/01/2012 tarihinde davacı şirketin adresinde yapılan yoklamada, adreste ...

Sanayi Ticaret Şirketinin bulunduğu, davacının tanınmadığı, adresten ayrıldığı hususunun sözü edilen şirket çalışanının imzasıyla tespit edildiği dolayısıyla davacı şirketin faaliyet gösterdiği adreste tebliğ imkansızlığının adres tespit tutanağıyla usule uygun olarak saptandığı olayda, Mahkemelerinin ara kararı üzerine dosyaya sunulan bilgi ve belgelerden, ödeme emri içeriği kamu alacağına ilişkin ihbarnamelerin usulüne uygun ilanen tebliğ edildiği de anlaşıldığından dava açılmaksızın kesinleşen ve ödenmeyen kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emirlerinin dayanağı olan vergi ve cezalara ilişkin ihbarnamelerin usulüne uygun biçimde tebliğ edilmediği dolayısıyla ödeme emrine konu yapılabilecek bir kamu alacağının varlığından söz edilemeyeceği, aynı sebeple dava açılamadığı ileri sürülerek bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Danıştay Vergi Dava Daireleri Kurulunun 05/07/2023 tarih ve E:2023/562, K:2023/772 sayılı kararıyla Dairemize gönderilen dosya ile ilgili Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.