Danıştay 3. Daire E.2023/10454 K.2024/3543

Dava konusu istem: Davacı adına, kurumlar vergisi beyannamelerinde önceki dönemden devreden zarar tutarının fazla beyan edildiği ve komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunu esas alan vergi inceleme raporu uyarınca 2020 yılının Temmuz-Eylül dönemi için re'sen salınan geçici vergi ile tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından, 2020 yılına devreden zararın 20.102.838,77 TL olarak beyan edildiği, 2020 yılı kurumlar vergisi beyannamesinde ise önceki dönemden devreden zararın 20.743.463,33 TL olarak beyan edildiğinin görüldüğü ve 2020 yılı kurumlar beyannamesinde, önceki dönemden devreden zarar tutarının olması gerekenden yüksek beyan edilmesi nedeniyle sonraki döneme devreden zarar da aynı tutarda azaldığından kurumlar vergisi matrahının davacı tarafından olması gereken tutarda beyan edilmediği anlaşıldığından,

beyanların olması gerektiği şekliyle düzeltilmesi sonucu yapılan tarhiyatın bu kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı, davacı hakkında tanzim edilen vergi tekniği raporunda yer alan saptamalardan, gerçek bir emtia teslimine dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği sonucuna varılamayacağından,

tarhiyatın komisyon gelirinden kaynaklanan kısmında ve uyuşmazlık konusu ihbarnamelerde vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle arttırılmış olduğuna ilişkin herhangi bir açıklamaya yer verilmeyerek tekerrür uygulamasının yasal dayanağının belirtilmemesi nedeniyle vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmında hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle uyuşmazlık konusu tarhiyatın;

geçici vergi aslı ve vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmı ile sahte fatura düzenlemeden kaynaklanan geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası kaldırılmış, önceki dönemlerden devreden zarar tutarından kaynaklanan geçici vergi üzerinden kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ise bir kata indirilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında düzenlenen vergi tekniği raporuyla düzenlediği faturalardan bir kısmının gerçek bir emtia teslimi ve hizmet ifasına dayanmadığının açıkça ortaya konulduğu ve vergi ziyaı cezasının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılmasına hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı adına, kurumlar vergisi beyannamelerinde önceki dönemden devreden zarar tutarının fazla beyan edildiği ve komisyon karşılığı sahte fatura düzenlediği yolundaki tespitleri içeren vergi tekniği raporunu esas alan vergi inceleme raporu uyarınca 2020 yılının Temmuz-Eylül dönemi için re'sen geçici vergi salındığı ve tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak üç kat vergi ziyaı cezası kesildiği anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 23. maddesinin (a) bendine 01/07/2016 tarih ve 6723 sayılı Kanun'un 6. maddesiyle "Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi, bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması şeklinde ortaya çıkan hukuka aykırılıkların denetimini yapmakla sınırlıdır." hükmü eklenmiş olup yapılan bu düzenleme ile Danıştay'ın temyiz mercii olarak görevi hukuka uygunluk denetimi ile sınırlandırılarak yeniden vaka incelemesi yapamayacağı hüküm altına alınmıştır.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 339. maddesinin olay tarihinde yürürlükte bulunan şeklinde, vergi ziyaına sebebiyet vermekten veya usulsüzlükten dolayı ceza kesilen ve cezası kesinleşenlere, cezanın kesinleştiği tarihi takip eden yılın başından başlamak üzere vergi ziyaında beş, usulsüzlükte iki yıl içinde tekrar ceza kesilmesi durumunda, vergi ziyaı cezasının yüzde elli, usulsüzlük cezasının yüzde yirmibeş oranında artırılmak suretiyle uygulanacağı kurala bağlanmıştır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkün olup, yukarıda kuralına yer verilen Danıştay Kanununun 23. maddesinin (a) bendi uyarınca hukuki denetimle sınırlı olarak incelenen temyiz istemine konu Vergi Dava Dairesi kararının; geçici vergi aslı, sahte fatura düzenlemeden kaynaklanan geçici vergi üzerinden üç kat kesilen vergi ziyaı cezası ile önceki dönemlerden devreden zarar tutarından kaynaklanan geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının bir katı aşan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkraları aynı hukuksal nedenler ve gerekçeyle Dairemizce de uygun görülmüştür.

Dava konusu tarhiyata ilişkin ihbarnamelerde, vergi ziyaı cezasının, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak uygulandığına ilişkin herhangi bir açıklamaya yer verilmemekle birlikte, cezanın tutarından 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerine göre artırılarak kesildiği anlaşıldığından dolayısıyla tekerrürden kaynaklanan kısmında sebep unsuru açısından hukuka aykırılık bulunmadığından,

vergi ziyaı cezasının tekerrür sebebiyle artırılarak kesilebilmesi için gerekli şartların oluşup oluşmadığı değerlendirilerek ve 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde 7338 sayılı Kanun'un 8. maddesiyle yapılan değişiklik de dikkate alınarak yeniden karar verilmek üzere temyize konu kararın önceki dönemlerden devreden zarar tutarından kaynaklanan geçici vergi üzerinden kesilen vergi ziyaı cezasının tekerrürden kaynaklanan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasının bozulması gerekmiştir.

Dava konusu tarhiyata ilişkin ihbarnamelerde, vergi ziyaı cezasının, 213 sayılı Kanun'un 339. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümleri uyarınca artırılarak uygulandığına ilişkin herhangi bir açıklamaya yer verilmemekle birlikte, cezanın artırımlı olarak kesildiğinin görüldüğü olayda ihbarnamelerde söz konusu hususa dair açıklamaya yer verilmemiş olmasının tek başına ceza kesme işlemini kusurlandırmayacak olmakla birlikte sahte fatura düzenlemeden kaynaklanan tarhiyat kaldırıldığından, Vergi Mahkemesi kararının, sahte fatura düzenlemeden kaynaklanan vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uygulanarak arttırılan kısmının kaldırılmasına ilişkin hüküm fıkrasına yöneltilen istinaf başvurusunun reddinde sonucu itibarıyla hukuka aykırılık görülmemiştir.