Danıştay 3. Daire E.2023/10603 K.2024/2005

Dava konusu istem: Tasfiye Halinde ... Ürünleri Pazarlama ve Dış Ticaret Limited Şirketi adına 2011 ve 2013 yıllarının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı şirketin tasfiyesinin tamamlandığı hususunun 22/07/2022 tarih ve 10123 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinde yayımlanmasıyla tüzel kişiliğinin sona erdiği, bu tarihten sonra şirketin haklara sahip olmasının yahut borçlu kılınmasının mümkün olmadığı, bunun sonucu olarak, tüzel kişiliği ortadan kalkan şirket adına vergileme ve tahsilat işlemleri yapılamayacağından davacıya tebliğ edilen dava konusu ödeme emrinde huhuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri, tasfiyesi tamamlanan şirket adına düzenlenerek davacıya tebliğ edilmiş ise de bu aşamada davacının hukukunu etkilemeyeceğinden davacının dava açma ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava ehliyet yönünden reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

... Vergi Mahkemesinde E:... numarasıyla ikame edilen dava ile bu davanın tarafları ve konusu aynı olduğundan derdestlik itirazlarının bulunduğu, ödeme emrinde yer alan amme borçlarının zamanaşımına uğradığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacının duruşma isteminin yerine getirilmesine gerek görülmeyerek gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.