Danıştay 3. Daire E.2023/1106 K.2024/2060

Dava konusu istem: Davacı tarafından, katma değer vergisinden istisna olması nedeniyle hurda emtiaya ilişkin olarak katma değer vergisi tahakkuk ettirilmemesi gerektiği ihtirazi kaydıyla 7326 sayılı Kanun'un 6. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (d) bentleri gereğince stok affı çerçevesinde düzenlenerek verilen 2021 yılı katma değer vergisi beyannamesine ilişkin yapılan tahakkukun ihtirazi kayda konu kısmının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından 7326 sayılı Kanun'un 6. maddesinin 1. fıkrasının (c) ve (d) bentleri gereğince stok affı çerçevesinde ihtirazi kayıtla katma değer beyannamesi verildiği, beyannamede %18 orana tabi siyah sac vasıflı emtiaya ilişkin olarak yasal düzenleme uyarınca anılan emtianın tabi olduğu oranın yarısı olan %9 oranında, istisna olan (%0) hurda vasıflı emtiaya ilişkin olarak ise %4 oranından ödenmesi gereken verginin tahakkuk ettirildiği, hurda emtiasının istisna kapsamında olduğu vergi tahakkuk ettirilmemesi gerektiği, ancak sisteme girildiğinde %4 oran üzerinden hesaplama yapıldığı,

davalı idarece 7326 sayılı Kanun'un 1 Seri Nolu Genel Tebliği'nde yer alan teslimlerinin katma değer vergisinden müstesna olan emtia (basılı kitap ve süreli yayınlar hariç), makine, teçhizat ve demirbaşlarla ilgili olarak bu uygulamadan yararlanılmasının mümkün olmadığına ilişkin hüküm nedeniyle davacı adına dava konusu tahakkukunun yapıldığı belirtilmişse de tebliğ ile kanunda belirtilen hakların kısıtlanması veya bu hakların idarece belirlenen kriterlere göre değerlendirme yapılarak kullanılmasının engellenmesinin mümkün olmadığı,

aksi düşüncenin normlar hiyerarşisine ters düşeceği ve bu durumun da hukuk devleti ilkesiyle bağdaşmayacağı, 7326 sayılı Kanunun 6. maddesine göre beyan edilen emtianın bedeli üzerinden "tabi olduğu" oranların yarısı esas alınarak hesaplama yapılacağı, 3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 17. maddesinin 4. fıkrasının (g) bendi uyarınca ise dava konusu hurda metallerin katma değer vergisinden istisna olduğu,

ayrıca gerek 7326 sayılı Kanunun gerekse anılan kanuna istinaden çıkarılan 1 Seri Nolu Genel Tebliğin işletme kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin hükümleri uyarınca da teslimleri müstesna olan emtiaya ilişkin olarak uygulamadan yararlanmak için %4 oranının uygulanacağına dair bir düzenlemeye de yer verilmediği anlaşıldığından, kanundaki düzenlemenin aksine istisna hükümlerinden yararlandırmamak suretiyle yapılan dava konusu katma değer vergisi tahakkukunda hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle söz konusu Kanun kapsamında stok affı çerçevesinde yapılan beyan üzerine tahakkuk eden verginin hurda emtiaya ilişkin kısmı kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından 7326 sayılı Kanunun 6. maddesine istinaden 3065 sayılı Kanunun 17. maddesinin 4. fıkrasının (g) bendi uyarınca katma değer vergisinden istisna olan hurda metalleri üzerinden %4 oranında hesaplama yapılarak beyan edildiği, söz konusu Kanun'un 1 Seri Nolu Genel Tebliği'nin "IV-İşletme Kayıtlarının Düzeltilmesi" başlıklı bölümünün 4. fıkrasının (c) bendinde "Teslimleri KDV'den müstesna olan emtia (basılı kitap ve süreli yayınlar hariç), makine, teçhizat ve demirbaşlarla ilgili olarak bu uygulamadan yararlanılması mümkün değildir" hükmü nedeniyle davacı adına dava konusu tahakkukunun yapıldığı, yapılan işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.