Danıştay 3. Daire E.2023/1328 K.2025/251

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2016 yılının Temmuz ila Kasım dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Vergisel yükümlülüklere ilişkin olarak mükellefiyeti bulunanlara elektronik ortamda tebligat yapılabileceğinden söz konusu tebliğin hukuki sonuç doğurabilmesi için devam eden bir mükellefiyetin bulunması gerektiği, işin bırakılarak mükellefiyetin sona ermesi halinde ise tüzel kişilere yapılacak tebliğin, kanuni temsilcinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde yapılabileceği, işin bırakılmasından sonra mükelleflere elektronik tebliğleri kontrol etme sorumluluğunun yüklenemeyeceği göz önüne alındığında,

davacı şirketin mükellefiyetinin sonlandırıldığı ... tarihinden sonra ... tarih ve ... ile ... tarih ve ... sayılı defter belge isteme yazılarının 05/06/2020 ve 10/10/2020 tarihlerinde elektronik ortamda tebliğe çalışıldığının görüldüğü,

defter belge isteme yazılarının, şirket yetkilisinin adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine gönderilmesi gerekirken, davacının vergi mükellefiyetine bağlı olarak dahil olduğu elektronik tebligat sistemi üzerinden, mükellefiyetinin sona ermesinden sonraki bir tarihte elektronik ortamda tebligat yapılamayacağı, ... tarih ve ... sayılı defter ve belge ibraz yazısının ise davacı şirketin kanuni temsilcisinin ikamet adresinde 06/10/2020 tarihinde tebliğ edilememesi üzerine aynı adrese ikinci defa çıkarılacak tebligat için en az 15 günlük makul süre beklenilmeksizin tebliğ evrakının,

12/10/2020 tarihinde ikinci defa tebligata çıkarılması suretiyle yapılan tebliğler usulsüz olduğundan, ibraz yükümlülüğünün yerine getirilmediğinden bahsedilemeyeceği dolayısıyla re'sen tarh nedeni bulunmadığından yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'UN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

MADDİ OLAY

Davacı şirketin 2016 yılına ait yasal defter ve belgelerin istenilmesine dair ... tarih ve ... ile ... tarih ve ... sayılı defter belge isteme yazılarının şirketin mükellefiyetinin terkin edildiği 30/11/2019 tarihinden sonra 05/06/2020 ve 10/10/2020 tarihlerinde elektronik ortamda tebliğ edildiği, söz konusu yasal defter ve belgelerin ibraz edilmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre dava konusu tarhiyatın yapıldığı anlaşılmıştır.

İLGİLİ MEVZUAT

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun "Elektronik ortamda tebliğ" başlıklı 107/A maddesinin 1. fıkrasında, bu Kanun hükümlerine göre tebliğ yapılacak kimselere, 93. maddede sayılan usullerle bağlı kalınmaksızın, tebliğe elverişli elektronik bir adres vasıtasıyla elektronik ortamda tebliğ yapılabileceği, 2. fıkrasında, elektronik ortamda tebligatın, muhatabın elektronik adresine ulaştığı tarihi izleyen beşinci günün sonunda yapılmış sayılacağı, 3. fıkrasında, Maliye Bakanlığının, elektronik ortamda yapılacak tebliğle ilgili her türlü teknik altyapıyı kurmaya veya kurulmuş olanları kullanmaya,

tebliğe elverişli elektronik adres kullanma zorunluluğu getirmeye ve kendisine elektronik ortamda tebliğ yapılacakları ve elektronik tebliğe ilişkin diğer usul ve esasları belirlemeye yetkili olduğu hükmüne yer verilmiştir.

Söz konusu yetkiye istinaden çıkarılan ve 27/08/2015 tarih ve 29458 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 456 Sıra No'lu Vergi Usul Kanunu Genel Tebliği'nin "Elektronik Tebligat Sisteminden Çıkış" başlıklı 7. maddesinde ise tüzel kişilerde ancak ticaret sicil kaydının silindiği (nevi değişikliği ve birleşme halleri dahil) tarih itibarıyla elektronik tebligat adresinin kapatılacağı düzenlemesine yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacı şirketin mükellefiyetinin 30/11/2019 tarihinde re'sen terk edildiği açık olmakla birlikte, ticaret sicil kayıtlarının incelenmesinden hukuken varlığını sürdürdüğü ve sicil kaydının devam ettiğinin görüldüğü olayda, tüzel kişilerin ticaret sicil kaydından silinmeleri dışında elektronik tebligat adreslerinin kapatılmasının mümkün olmadığı dikkate alındığında,

yukarıda yer verilen yasal ve idari düzenlemeler uyarınca Kanun'da elektronik ortamda tebligat yapılabilmesi için öngörülen şartların oluştuğu hallerde 213 sayılı Kanun'un 107/A maddesi uyarınca elektronik ortamda tebliğ edilebileceğinden dolayısıyla defter ve belge ibraz yazısının, şirketin re'sen terk tarihinden sonra elektronik ortamda tebliğinde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varıldığından yazılı gerekçeyle dava konusu cezalı vergiyi kaldıran Vergi Mahkemesi kararına yöneltilen istinaf başvurusunun reddine ilişkin kararın bozulması gerekmiştir.