Danıştay 3. Daire E.2023/2311 K.2024/218

Dava konusu istem: Davacının banka hesabına, … Akaryakıt ve Madencilik Hizmetleri Sanayi Ticaret Limited Şirketinden alınamayan muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla uygulanan e-haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağını oluşturan ödeme emirlerinin davacının ikametgah adresine 31/03/2020 tarihinde tebliğe çıkarıldığı ancak adresinde bulunamaması nedeniyle tebliğ edilemediği ve çıkış merciine iade edildiği, aynı adrese 16/04/2020 tarihinde ikinci kez tebliğe çıkarılması üzerine yine tebliğ edilemediğinden iade edildiğinin anlaşıldığı olayda, davacının adreste bulunamama hali Vergi Usul Kanun'unun 102. maddesinde belirtildiği şekilde tevsik edilemediğinden, ödeme emirlerinin usulüne uygun bir şekilde tebliğ edildiği hususunun davalı idarece ortaya konulamadığı dolayısıyla ortada haciz aşamasına gelmiş bir kamu alacağı bulunduğundan söz edilemeyeceği gerekçesiyle davacının banka hesabına uygulanan haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu haczin dayanağı ödeme emirlerinin usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.