Danıştay 3. Daire E.2023/319 K.2023/2117

2- (DAVALI) … Vergi Dairesi Müdürlüğü/… VEKİLİ: Av. …

İSTEMİN KONUSU

… Bölge İdare Mahkemesi ... Vergi Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı adına Ekim- Aralık 2013 dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı geçici verginin kaldırılması istemine ilişkindir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Üçüncü Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle geçici vergi kaldırılmış, bir kat vergi ziyaı cezası yönünden ise dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, savaş halinde olan Irak'ta inşaat işleri yapıldığı, bu durumun mücbir sebep hali olarak kabul edilmesi gerektiği, bir kısım belgelerin temin edilememesinin doğal olduğu, kayıt ve beyan dışı bırakılan kazancın bulunmadığı, yurt dışında inşaat işlerinden elde edilen gelirin Türkiye'ye getirilmesi gibi bir zorunluluktan söz edilemeyeceği, dava konusu vergi ziyaı cezasında hukuka uyarlık olmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

Davalı idare tarafından, geçici verginin gecikme faizi hesaplanabilmesi için ihbarnamede yer aldığı, bu yönden davanın incelenmeksizin reddine karar verilmesi gerektiği ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge İdare Mahkemesi kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, istinaf merciince bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvurularının, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebileceği, temyiz istemlerine konu yapılan kararın Danıştay Üçüncü Dairesinin 07/02/2022 tarih ve E:2018/5096, K:2022/452 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz dilekçelerde ileri sürülen sebepler sözü edilen kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.