Danıştay 3. Daire E.2023/3362 K.2023/3475

Dava konusu istem: Davacının araçlarına ve banka hesabına, kanuni temsilcisi olduğu … Hazır Giyim Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketinin 2014 ila 2016 yıllarına ait katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası ve gecikme faizinden oluşan kamu alacağının güvence altına alınması amacıyla 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 13. maddesinin birinci fıkrasının 1. ve 3. bent hükümleri gereğince alınan ihtiyati haciz kararına dayanılarak uygulanan ihtiyati hacizlerin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının daha önce ortağı ve kanuni temsilcisi olduğu. Hazır Giyim Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketi hakkında gerçek olmadığı belirtilen ihracatlar nedeni ile haksız katma değer vergisi iadesi alındığından bahisle vergi incelemesi başlatıldığı, yapılan ilk tespitlerde davacının da içinde yer aldığı ve akrabalık bağı bulunan kişiler tarafından bu işlemlerin organize bir şekilde yapıldığının tespit edildiği,

davacı tarafından her ne kadar ihtilaflı dönemden önce 30/04/2014 tarihinde şirketteki tüm hisselerini devrederek ortak ve yöneticilikten ayrıldığı belirtilmiş ise de, ortaklıktan ayrıldıktan sonra yapılan ilk incelemede tespit edilen fiiler içinde davacının yer alıp almadığının belirlenmesinin ancak bu konuda başlatılan vergi incelemesi sonucunda mümkün olacağı, bu durumda, amme alacağının güvenceye alınması amacıyla ilgili yasa maddesinde öngörülen şartların mevcudiyeti dikkate alındığında dava konusu ihtiyati haciz işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Davacının 01/03/2007-30/04/2014 tarihleri arasında. Hazır Giyim Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketinin kanuni temsilcisi olduğu, ihtiyati hacze konu kamu alacağının ise 2014 yılının Kasım, Aralık, 2015 yılının Ocak ila Aralık, 2016 yılının Ocak ila Temmuz dönemlerine ilişkin olduğu,

davalı idarece her ne kadar kanuni temsilci olduğu döneme ilişkin olmasa da ilgili şirketin vergi kaçırma faaliyetinin içinde olduğundan hareketle davacı hakkında da ihtiyati haciz uygulanabileceği ileri sürülse de ihtiyati haciz sadece kamu borçluluları hakkında uygulanabilecek bir tedbir olup şirketin kanuni temsilcisi olmadığı dönemler için kamu borçlusu sıfatına sahip olmayan davacı hakkında ihtiyati haciz uygulanmasında hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusu kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararı kaldırıldıktan sonra dava konusu ihtiyati hacizler kaldırılmıştır.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

.

Hazır Giyim Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 141. maddesi gereğince 359. maddesinde kurala bağlanmış olan sahte belge düzenleme fiili yönünden müfettişlikçe inceleme yapıldığı, Ba bildiriminde yer alan mükelleflerin tamamının sahte belge düzenleme fiili ile vergi incelemesine alındığının görüldüğü, 6183 sayılı Kanun'un 13. maddesinin birinci fıkrasının 1 ve 3. bent hükümleri gereğince değinilen şirket ve kanuni temsilcisi olan davacı hakkında ihtiyati haciz kararı alınması için Başkanlık Makamından olur talep edildiği, 08/01/2019 tarihli yazı ile ihtiyati haciz kararının onaylandığı,

6183 Sayılı Kanun'un 13. maddesinde düzenlenen ihtiyati haciz işlemlerinin; tesisi, tatbiki, kanuni dayanakları, amaçları ve yargılama prosedürünün, 6183 Sayılı Kanun'un 64. maddesinde düzenlenen (kesin) haciz işlemlerinden tamamen farklı olduğu, bunun yanında, doktrin ve Danıştay içtihatlarında da kabul edildiği üzere ihtiyati haczin; kesin haciz gibi bir takip işlemi değil, (amme alacağını) koruma işlemi niteliğini haiz bulunduğu, yapılan işlemlerin yasal ve yerinde olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ … 'IN DÜŞÜNCESİ: Vergi Dava Dairesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.