Danıştay 3. Daire E.2023/3443 K.2023/3873

Dava konusu istem: Davacı adına, 2008, 2010, 2012 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … tarih ve … ile … tarih ve … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu … ve … takip numaralı ödeme emirleri içeriği 2008 ila 2012 yıllarına ait vergi ve cezalara yönelik olarak düzenlenen ihbarnamelerin, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun tebligatla ilgili hükümleri yerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesi uyarınca muhtara bırakılmak suretiyle usulsüz olarak tebliğ edildiği dikkate alındığında, söz konusu kamu alacağının dava konusu ödeme emirlerinin tebliğ edildiği 03/01/2019 tarihinden önce tarh zamanaşımına uğradığı, … takip numaralı ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle … ve … takip numaralı ödeme emirleri iptal edilmiş, 145 takip numaralı ödeme emri yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu ödeme emirleri içeriği amme alacakları için düzenlenen ihbarnamelerin ilanen tebliğ edildiği, söz konusu kamu alacağının zamanaşımına uğramadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.