Danıştay 3. Daire E.2023/3474 K.2023/3912

Dava konusu istem: Davacı adına, ... Sanayi ve Dış Ticaret Limited Şirketinden alınamayan 2003 ve 2004 yıllarına ait muhtelif kamu alacağının tahsili amacıyla kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ila … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Asıl borçlu şirketin, Ticaret Kanunu'nun Geçici 7. maddesine istinaden 16/10/2014 tarih ve 8674 sayılı Ticaret Sicili Gazetesinde sicilden terkinine karar verilerek tüzel kişiliğinin sona erdiği olayda, dava konusu ödeme emri içeriği kamu alacaklarının vadesinin 2004 yılı olduğu ve 2013 yılında asıl borçlu şirket hakkında haciz işleminin yapıldığı, şirket tüzel kişiliği sona erdikten sonra yapılan cüzi ödemelerin ve haciz tatbiklerinin tahsil zamanaşımına etki etmeyeceği dolayısıyla 31/12/2018 tarihine kadar zamanaşımını kesen bir sebep bulunmadığından tahsil zamanaşımına uğramış borç nedeniyle davacıya ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emrinin usul ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.