Danıştay 3. Daire E.2023/35 K.2023/465

Dava konusu istem: Davacı adına, 2014, 2015 ve 2016 yıllarının muhtelif dönemlerine ait gelir vergisi, geçici vergi, katma değer vergisi, vergi ziyaı cezası, gecikme faizi ve özel usulsüzlük cezasından oluşan amme alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ... tarih ve ... tarih ve ... tarih ve ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emirlerinin iptaline ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emirlerinin elektronik ortamda tebliğ edilerek, davacının cep telefonu ve mail adresine bilgilendirme mesajı gönderildiği, davacı tarafından her ne kadar faaliyetin sonlandırıldığı ve elektronik tebligat adresinin kapatılması için dilekçe verildiği iddia edilmiş ise de gerçek kişilerde ancak ilgilinin ölümü veya gaipliğine karar verildiğinin idare tarafından tespit edildiği durumlarda ölüm/karar tarihi itibarıyla ilgilinin elektronik tebligat adresinin re’sen kapatılacağı, dava konusu ödeme emirlerine ilişkin olarak yapılan tebligatların usulüne uygun olduğu anlaşıldığından 15 günlük yasal dava açma süresi geçirildikten sonra açılan davanın esasının incelenemeyeceği gerekçesiyle dava süre aşımı yönünden reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Serbest meslek faaliyeti sona erdiğinden mükellefiyet kaydı kapatılmasına rağmen, davalı idarece ödeme emirlerinin elektronik ortamda tebliğ edilmesinin usulsüz tebliğ olduğu, davanın öğrenme tarihinden itibaren süresi içerisinde açıldığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.