Danıştay 3. Daire E.2023/3506 K.2023/2991

Dava konusu istem: Davacı adına, 2014 ve 2015 yıllarını muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Asıl amme borçlusu hakkında düzenlenen vergi inceleme raporları uyarınca 2014 ve 2015 yıllarının muhtelif dönemleri için belirtilen şirket adına katma değer vergisi tarhiyatı önerildiği, şirketin Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi kayıtlarına göre tüzel kişiliği devam etmesine rağmen dava konusu ödeme emirlerinin dayanağı olan ihbarnamelerin kanuni temsilci sıfatıyla davacı adına düzenlendiğinin anlaşıldığı olayda, söz konusu ihbarnamelerin şirket adına düzenlenerek takip ve tahsil işlemlerinin yapılması,

sonuç alınamaması durumunda asıl borçlu şirketin kanuni temsilcisi ve şirket ortağından amme alacağının takibi gerekirken usulüne uygun kesinleştirilmeyen amme alacağının tahsili için tanzim edilen ödeme emrinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle ödeme emri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Ödeme emrine itiraz sebeplerinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'da sınırlı olarak belirlendiği, dava konusu ödeme emri içeriği borçların incelenerek karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'ÜN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.