Danıştay 3. Daire E.2023/3624 K.2023/3974

Dava konusu istem: Davacı şirketin, 2016 yılı içerisinde ilişkili kişisi şirket ortağı olan ... 'ndan bir kısım taşınmazları olması gerekenden daha yüksek fiyata satın alarak emsallere uygunluk ilkesine aykırı hareket etmek suretiyle transfer fiyatlandırması yoluyla örtülü kazanç dağıtımında bulunduğundan bahisle adına 2016 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı kurumlar vergisi ile aynı yılının Aralık dönemi için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir (stopaj) vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: 01/08/2016 ila 01/01/2017 tarihleri arasında Haliç Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi, 01/01/2017 tarihinden itibaren Boğaziçi Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğü mükellefi olduğu anlaşılan davacı adına Haliç Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından yapılması gerekirken, Boğaziçi Kurumlar Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından yapılan tarhiyatta hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergiler kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı şirketin ilişkili olduğu kişiden üç adet taşınmazı emsallere uygunluk ilkesine aykırı olarak daha yüksek fiyata aldığı hususu vergi inceleme raporuyla tespit edildiğinden adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ... 'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.