Danıştay 3. Daire E.2023/3845 K.2023/4619

Dava konusu istem: Davacı şirket adına, 2015 yılının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu ödeme emri içeriği özel usulsüzlük cezasına ilişkin ihbarnamenin davacıya tebliğ edildiği yönünde tebliğ alındısının dosyaya sunulmadığından anılan cezanın usulüne uygun bir şekilde tebliğ edilmek suretiyle kesinleştirildiğinden bahsedilemeyeceği, ödeme emri içeriğinde yer alan geçici vergi ile buna isabet eden gecikme faizinin 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun mükerrer 120. maddesi uyarınca mahsup dönemi geçtiği için aranılmaması gerektiği gerekçesiyle dava konusu ödeme emrinin özel usulsüzlük cezası, geçici vergi ile buna isabet eden gecikme faizine isabet eden kısmı iptal edilmiş, diğer kamu alacaklarına isabet eden kısmı yönünden ise dava reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:

Vergi Mahkemesi kararının dava konusu ödeme emri içeriğinde yer alan geçici vergi üzerinden hesaplanan gecikme faizi dışında kalan kamu alacaklarına ilişkin hüküm fıkralarına yöneltilen istinaf başvuruları, değinilen hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle reddedilmiştir.

193 sayılı Kanun'un mükerrer 120. maddesinin 4. fıkrasında, mahsup süresi geçtikten sonra kesinleşen geçici vergilerin terkin edileceği, ancak gecikme faizi ve cezanın tahsil edileceğinin hükme bağlandığı dikkate alındığında, ödeme emrinin geçici vergi üzerinden hesaplanan gecikme faizine ilişkin kısmında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı istinaf başvurusu bu yönünden kabul edilerek Vergi Mahkemesi kararının, ödeme emrinin geçici vergi üzerinden hesaplanan gecikme faizine ilişkin kısmının iptaline ilişkin hüküm fıkrası kaldırıldıktan sonra ödeme emrinin değinilen kısmı yönünden dava reddedilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın aleyhe olan hüküm fıkrasının bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen hüküm fıkrası usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri sözü edilen hüküm fıkrasının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.