Danıştay 3. Daire E.2023/3871 K.2024/2936

Dava konusu istem: Davacının kanuni temsilcisi olduğu ... Ürünleri İmalat ve İhracat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi'nden alınamayan 2007 yılının muhtelif dönemlerine ait kamu alacağının tahsili amacıyla banka hesaplarına uygulanan haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Dava konusu haczin dayanağı olan ve davacı adına kanuni temsilci sıfatıyla düzenlenen ... tarih ve ... takip numaralı ödeme emrinin, 30/06/2019 tarihinde, anılan ödeme emri içeriğindeki kamu alacağını içeren asıl borçlu şirket adına tanzim edilen ödeme emrinin ise 20/08/2013 tarihinde tebliğ edildiği, bu tarihten itibaren 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 103. maddesinde düzenlenen tahsil zamanaşımını kesen sebeplerin gerçekleştirildiğine ilişkin davalı idare tarafından dosyaya ispat edici bilgi ve belge sunulmadığı,

borçların vadelerinin ise 2013 yılında sona erdiği dikkate alındığında takip konusu kamu alacağının 31/12/2018 tarihinde zaman aşımına uğradığı gerekçesiyle davacının banka hesaplarına uygunlanan haciz kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

6183 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca uygulanan haczin hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'NİN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.