Danıştay 3. Daire E.2023/4037 K.2023/3712

Dava konusu istem: Davacı adına, … İnşaat Hafriyat Nakliyat Elektrik Oto Parçaları Matbaa Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi ile birlikte adi ortaklık şeklinde komisyon karşılığında sahte fatura ticareti yaptığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporu done alınarak tanzim edilen takdir komisyonu kararına dayanılarak 2015 yılının tüm dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı adına düzenlenen ihbarnamelerde tarhiyatın takdir komisyonu kararları uyarınca re'sen yapıldığının anlaşıldığı ancak söz konusu takdir komisyonu kararlarının davacıya ait olmadığı dolayısıyla usulüne uygun olarak yapılmış bir tarhiyatın bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı adına yapılan tarhiyatın hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Takdir komisyonu kararlarının kendisine ilişkin olmadığı, anılan firmaya yalnızca mali müşavirlik hizmeti sunulduğu, ayrı bir ticari faaliyetinin bulunmadığı, kaldı ki takdir komisyonuna dayanak vergi tekniği raporlarının tarafına tebliğ edilmediği dolayısıyla savunma hakkının kısıtlandığı belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'UN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.