Danıştay 3. Daire E.2023/4041 K.2024/1292

Dava konusu istem: Davacı adına, yasal defter ve belgelerini incelemeye ibraz etmediğinden bahisle katma değer vergisi indirimlerinin reddi suretiyle yeniden oluşturulan beyan tablosuna göre 2013 yılının Kasım ve Aralık dönemleri için re’sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının, 2013 yılı hesap ve işlemlerinin sahte fatura kullanma yönünden incelenmesi kapsamında 23/03/2018 tarihinde tebliğ edilen yazı ile yasal defter ve belgeleri istenmekle birlikte 7143 sayılı Kanun hükümlerinden yararlanarak 2013 yılı için katma değer vergisi yönünden vergi artırımında bulunması üzerine yürütülen incelemenin kapatıldığı, vergi artırımı hükümlerinin ihlali üzerine söz konusu incelemeye yeniden başlanarak 24/06/2019 tarihli defter ve belge isteme yazısı gönderilmesine karşın ibraz için verilmesi gereken asgari süre dolmadan düzenlenen 27/06/2019 tarihli rapor uyarınca defter ve belgelerin incelemeye ibraz edilmediğinden bahisle yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu cezalı vergi kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Usule uygun tebliğ edilen defter belge isteme yazısının tebliğine rağmen yasal defter ve belgelerini ibraz etmeyen davacı adına yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'IN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.