Danıştay 3. Daire E.2023/4315 K.2023/5340

Dava konusu istem: Davacı adına, tek başına ve ... ile ... ile birlikte adi ortaklık şeklinde komisyon karşılığında sahte fatura ticareti yaptığı yolundaki saptamaları içeren vergi tekniği raporlarının done alındığı takdir komisyonu kararlarına dayanılarak 2015 ila 2017 yılları için re'sen salınan gelir vergisi ile bu vergiler üzerinden 2015 ve 2016 yılları için üç kat, 2017 yılı için ise tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası.

2015 yılının Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri, 2016 ve 2017 yılının tüm dönemleri, 2018 yılının Ocak-Mart dönemi için re'sen salınan geçici vergi ile bu vergiler üzerinden 2015 yılının Temmuz-Eylül, Ekim-Aralık dönemleri, 2016 yılının tüm dönemleri, 2017 yılının Ocak-Mart, Nisan-Haziran ve Temmuz-Eylül dönemleri için üç kat, 2017 yılının Ekim-Aralık ile 2018 yılının Ocak-Mart dönemi için tekerrür hükümleri gereğince artırılarak kesilen üç kat vergi ziyaı cezası ile 2016 yılının Mart ila Haziran, Ağustos ila Aralık, 2017 yılının Ocak,

Mart ila Ekim dönemleri için re'sen salınan üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacının kendisi ile ... ve ... hakkında düzenlenen vergi tekniği raporlarındaki saptamalardan, gerçek bir emtia teslimine dayanmayan fatura düzenlemek suretiyle komisyon geliri elde ettiği sonucuna varıldığından yapılan tarhiyatta hukuka aykırılık bulunmadığı ancak mahsup dönemi geçen geçici verginin aranmayacağı ve yıllık vergiye mahsuben peşin alınan geçici vergi üzerinden bir kat vergi ziyaı cezası kesilebileceği,

vergi ziyaı cezalarının tekerrür hükümleri uyarınca artırılan kısmının hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle üç kat vergi ziyaı cezalı gelir vergileri ile üç kat vergi ziyaı cezalı katma değer vergisi ve geçici vergi üzerinden kesilen bir kat vergi ziyaı cezası yönünden dava reddedilmiş, geçici vergi aslı, geçici vergilerin bir katı tutarını aşan vergi ziyaı cezaları ile vergi ziyaı cezalarının tekerrür nedeniyle artırılan kısımları ise kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının aleyhe olan hüküm fıkrasının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Geciçi vergi asıllarına, gecikme faizi hesaplanabilmesi için yer verildiği, vergi ziyaı cezasının tekerrür nedeniyle artırılarak kesilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.