Danıştay 3. Daire E.2023/4427 K.2023/3059

Dava konusu istem: Davacı adına, murisinin ölümünden sonra mirasçı sıfatıyla tarh edilen vergi ve kesilen cezaların tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … ile … tarih ve … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Davacı tarafından açılan mirasın hükmen reddi davasında, … Asliye Hukuk Mahkemesinin … tarih ve E:… ve … sayılı kararı ile muris …'in ölüm tarihinde ödemeden aczinin açıkça belli olmasından dolayı mirasın hükmen reddi koşullarının oluştuğu gerekçesiyle mirasın davacı tarafından hükmen reddedildiğinin tespiti yönünde hüküm kurulduğu görüldüğünden, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 12. maddesinde belirtilen mükelleflerin ödevlerinin, mirası reddetmemiş kanuni mirasçılarına geçeceği hükmü karşısında bu hususun "borcum yoktur" kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinden dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı iddialarının ödeme emrine karşı yöneltilebilecek itirazlardan olmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ…'IN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.