Danıştay 3. Daire E.2023/4571 K.2024/7082

Dava konusu istem: Davacı adına, 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nun 82. maddesi kapsamında vergiye tabi olarak arızi kazanç elde ettiği halde bu gelirini kayıt ve beyan dışı bıraktığı yolunda tespitler içeren vergi inceleme raporu uyarınca 2013 yılı için re'sen salınan bir kat vergi ziyaı cezalı gelir vergisinin kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: "İstanbul İli, Sarıyer İlçesi, ... Mahallesi, ... Mevkii ... pafta, ... ada, ... parsel"de kayıtlı 22.954 m2 yüzölçümlü, tarla ve çamlık nitelikli taşınmazın 2013 yılında 9/10 hissesinin satışından davacının arızi kazanç elde ettiği kabul edilmek suretiyle adına tarhiyat yapılmışsa da vergi tekniği raporu ve vergi inceleme raporlarında davalı idarece bu yönde yapılmış hukuken geçerli somut bir saptama bulunmadığı dikkate alındığında yapılan tarhiyatta hukuka uygunluk görülmediği gerekçesiyle vergi ve cezalar kaldırılmıştır.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının ilgili arsada Rüya Ultav (Türeyay)’ın hak ve hisselerini aldığı, arsayı hemen satmak niyetinde olduğunu beyan ettiği, ticari organizasyon çerçevesinde alım-satım işlemlerine aracılık ettiğinin vergi inceleme raporuyla ortaya konulduğu dolayısıyla anılan rapora istinaden yapılan tarhiyat ve kesilen cezalarda hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.