Danıştay 3. Daire E.2023/4616 K.2023/4060

Dava konusu istem: Davacı adına, serbest muhasebecilik hizmeti sunduğu … İnşaat Bilgisayar Reklam Otomasyon Sistemleri Ticaret Limited Şirketinin sahte fatura düzenleme eyleminden kaynaklanan vergi kaybından 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun mükerrer 227. maddesi uyarınca müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulduğu rapora istinaden 2014 ve 2015 yıllarına ilişkin kamu alacağının tahsili amacıyla müteselsil sorumlu sıfatıyla düzenlenen … tarih ve … ila … takip numaralı ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Mali müşavir olan davacının sorumluluğuna gidilebilmesinin öncelikle asıl borçlu adına tarh edilen verginin tahakkuk etmesi ve borcun vadesinde ödenmemiş olmasıyla mümkün olabileceği, bu nedenle asıl borçlu hakkındaki takibin usulüne uygun biçimde yapıldığının ortaya konulması gerektiği, Mahkemelerinin 03/09/2020 tarihli ara kararı üzerine dosyaya sunulan belgelerin incelenmesinden, asıl borçlu adına düzenlenen ihbarnamelerin şirketin mükellefiyetinin re'sen terkin edildiğinden bahisle kanuni temsilcisinin yerleşim yeri adresine tebligata çıkartıldığı, 16/10/2019 tarihli tebligatın adresin kapalı olduğu,

kendisine ulaşılamadığı belirtilerek iade edildiği, aynı adrese ikinci kez gönderilen tebligatın 18/10/2019 tarihinde kapıya yapıştırılmak suretiyle yapıldığının anlaşıldığı olayda, tebligat yapılamaması üzerine en az on beş günlük münasip süre geçmesi neticesinde ikinci kez tebliğ yoluna gidilmesi gerekirken iki gün sonra ikinci kez tebliğ yoluna gidildiği,

ikinci kez tebliğ için idarece tayin edilen münasip sürenin iki gün olarak kabulünün hukuka uygun düşmeyeceği, bu nedenle usulüne uygun şekilde tebliğ edilerek kesinleştirilemeyen ihbarnameler içeriği vergi ve cezalardan davacının sorumlu tutularak adına ödeme emri düzenlenmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu ödeme emirleri iptal edilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusunun, usul ve hukuka uygun olduğu sonucuna varılan Vergi Mahkemesi kararının kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Asıl borçlu şirketten tahsil edilemeyeceği anlaşılan kamu alacağının tahsili amacıyla düzenlenen ödeme emirlerinin usul ve hukuka uygun olduğu ileri sürülerek kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'İN DÜŞÜNCESİ: Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Üçüncü Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.